Na norweskich uczelniach publicznych student z UE/EOG nie płaci czesnego – zostaje tylko opłata semestralna, np. 670 NOK na UiT. Po angielsku prowadzona jest większość kierunków magisterskich, a jako obywatel UE/EOG możesz pracować w Norwegii bez ograniczeń. Sprawdź, jak zgłosić się przez Samordna opptak i na jaki budżet się nastawić – oficjalny szacunek to 15 488 NOK miesięcznie.

Norweskie uczelnie dzielą się na cztery główne kategorie:
Większość uczelni to uczelnie publiczne. Są też prywatne – część z nich pobiera czesne od wszystkich studentów.
Norwegia stosuje system boloński:
Na części kierunków, m.in. na medycynie, pielęgniarstwie i kierunkach nauczycielskich, obowiązują dodatkowe wymagania przedmiotowe albo minimalne oceny.
Po angielsku prowadzona jest większość kierunków magisterskich i wiele przedmiotów na studiach licencjackich.
Norwegia – kierunki I stopnia
Norwegia – kierunki studiów jednolitych
Norwegia – kierunki magisterskie II stopnia
Norwegia – kierunki studiów doktoranckich
Studia I stopnia po norwesku – zgłaszasz się centralnie przez Samordna opptak (Norwegian Universities and Colleges Admission Service). Portal otwiera się co roku 1 lutego. Najważniejsze terminy:
Czy polskie świadectwo daje ci ogólne prawo do studiów (generell studiekompetanse), sprawdzisz na liście GSU prowadzonej przez dyrektoriat HK-dir.
Kierunki po angielsku, głównie magisterskie, rekrutują bezpośrednio na uczelnie. Kandydaci z UE/EOG mają zwykle późniejszy termin niż reszta – np. na UiT na jesień 2027: od 1 lutego do 1 marca 2027 (spoza UE/EOG: do 15 listopada 2026). Jeśli pochodzisz spoza UE/EOG, zgłoś się dużo wcześniej – po przyjęciu potrzebujesz jeszcze zezwolenia na studia (patrz: Pobyt – formalności).
Nie ma ogólnokrajowego egzaminu wstępnego. Na wiele kierunków chętnych jest więcej niż miejsc, a kandydatów szereguje się głównie według ocen ze szkoły średniej.
Kierunki artystyczne, np. muzyczne, mają własne terminy i dodatkowe etapy rekrutacji – szczegóły podaje uczelnia w opisie kierunku.
Na studiach po norwesku trzeba znać norweski. Potwierdzisz go m.in.:
Jeśli lista GSU wymaga od kandydatów z danego kraju osobnego potwierdzenia angielskiego, wystarczy do ogólnego prawa do studiów np. TOEFL iBT – co najmniej 60 pkt, albo IELTS – wynik ogólny co najmniej 5,0.
Na kierunkach po angielsku uczelnie ustalają własne, zwykle wyższe wymagania – sprawdź je w opisie kierunku.
Jako obywatel UE nie potrzebujesz wizy. Jeśli zostajesz w Norwegii dłużej niż 3 miesiące, musisz się zarejestrować w systemie rejestracji dla obywateli UE/EOG – najpóźniej 3 miesiące po przyjeździe. Zgłoszenie składasz przez stronę urzędu imigracyjnego UDI, a zaświadczenie o rejestracji wydaje policja.
Warunki dla studenta:
Rejestracja jest bezpłatna.
Studenci spoza UE/EOG potrzebują zezwolenia na studia (studietillatelse) z UDI, o które zwykle występują przed wyjazdem. Wniosek składa się online po przyjęciu na studia, płaci opłatę i oddaje dokumenty w ambasadzie Norwegii albo w centrum przyjmowania wniosków w swoim kraju. Trzeba mieć zapewnione mieszkanie i wykazać środki: 170 368 NOK rocznie, czyli 15 488 NOK miesięcznie (2026/27). Z zezwoleniem na studia można też pracować w niepełnym wymiarze. Uwaga: Study in Norway (HK-dir) podaje kwotę 170 368 NOK na rok 2026/27, a strona UDI pokazywała jeszcze kwotę z roku 2025/26 (166 859 NOK) – przed złożeniem wniosku sprawdź aktualną kwotę na stronie UDI.
Ubezpieczenie zdrowotne studentów spoza UE/EOG: przy pobycie dłuższym niż 12 miesięcy i ważnym zezwoleniu na pobyt są automatycznie objęci norweskim systemem ubezpieczeń społecznych (folketrygden). Przy krótszym pobycie potrzebne jest prywatne ubezpieczenie; uczelnie radzą i tak wykupić je przed przyjazdem.
Studenci z UE/EOG i Szwajcarii nie płacą czesnego na uczelniach publicznych. Od jesieni 2023 r. czesne płacą natomiast studenci spoza UE/EOG i Szwajcarii. Na przykład na UiT to 100 500, 150 500 albo 351 000 NOK rocznie, zależnie od dziedziny. Study in Europe podaje typowy zakres 130 000–390 000 NOK rocznie.
Każdy student płaci natomiast opłatę semestralną na organizację studencką (studentsamskipnad), która prowadzi m.in. akademiki i usługi socjalne. Na Uniwersytecie w Oslo to 690 NOK dla SiO plus 220 NOK opłaty Kopinor (za kopiowanie materiałów) i dobrowolne 50 NOK na fundację SAIH. Na UiT opłata semestralna wynosi 670 NOK.
Uczelnie prywatne mogą pobierać czesne od wszystkich – kwotę sprawdzisz na stronie uczelni.
Norwegia jest droga. Oficjalny szacunek kosztów życia studenta na rok 2026/27 to 15 488 NOK miesięcznie, czyli 170 368 NOK rocznie – taką kwotę muszą wykazać studenci spoza UE/EOG. Jako obywatel UE nie musisz jej dokumentować, ale to realny punkt odniesienia dla budżetu.
Mieszkanie: zacznij od organizacji studenckiej w mieście uczelni – dzięki opłacie semestralnej masz dostęp do jej usług, w tym do akademików. W Oslo to SiO, w Tromsø – Arctic Student Welfare Organisation. O miejsce w akademiku ubiegaj się zaraz po przyjęciu, a jeśli się nie uda, szukaj pokoju na rynku prywatnym.
Norwegia nie ma rządowych stypendiów dla wszystkich studentów z zagranicy – studia trzeba sfinansować inaczej. Masz kilka możliwości:
Jako obywatel UE/EOG możesz pracować w Norwegii bez ograniczeń.
Studenci spoza UE/EOG z zezwoleniem na studia mogą pracować do 20 godzin tygodniowo w trakcie semestru (wlicza się też praca zdalna), a w wakacje na pełen etat.
Do pracy dorywczej bardzo przydaje się norweski. Zacznij od uczelnianego biura karier. Oferty publikuje też publiczna służba zatrudnienia NAV.
Źródła: Komisja Europejska – Study in Europe (education.ec.europa.eu/study-in-europe), Eurostat, oficjalne portale krajowe i urzędy ds. studiów i pobytu, Eurodesk, enic-naric.net, studentnews.eu. Stan na wrzesień 2026 r.